Yendegaia – Deep Bay

Home/Yendegaia – Deep Bay

Yendegaia – Deep Bay

Yendegaia National Park was het eindpunt van het eerste deel onze Calyxes World Ascension Journey naar het zuidelijkste begaanbare deel van Chili.

We zijn gisteren, maandag 26 december 2016, terug gekomen van Isla Grande Terra del Fuego (Vuureiland) en lagen blij vermoeid op ons bed in een hostel uit te rusten. We hebben voor ‘t eerst weer normaal WiFi. Alles gaat goed met ons. We komen in onze reis bijzondere ervaringen, mensen en gebeurtenissen tegen. Wellicht gaan we de komende dagen daar meer diepgaand over schrijven en posten. Beide kerstdagen waren voor ons rijdagen om vanuit het meest zuidelijke Ushuaia via Bahia Azul – Punta Delgada (Ferry) in Punta Arenas te komen. Onderweg hebben we achter in onze auto onze kerstmaaltijd bestaande uit tomaten-paprikasoep met brood klaargemaakt. Ook uit noodzaak geboren omdat de Chileense douane alle fruit, verse groente, vleeswaren en ei- en melkproducten in beslag neemt bij de grensovergang.

We zijn de afgelopen week diep de natuur ingetrokken op Vuureiland. Voor ons werk moesten we naar het nieuwe National Park Yendegaia. Prachtige rauwe natuur waar je vrijwel alleen bent en waar de mensenhand nog vanaf is gebleven. De bergen zijn daar zo mooi! Vuureiland heb ik in mijn hart gesloten, zo mooi. Ik hou van dit landschap.. Ik voel en ervaar haar kracht, mijn kracht. Ik zou er zo kunnen gaan wonen. We zijn op de 21e december (zonnewende) aangekomen in Yendegaia en hebben meteen ons werk daar gedaan. Dat voelde zo om te doen. We ervaarden in ons geen ruimte meer om er nog langer mee te wachten. De Grand Completion – de langste universele tijdcirkel ooit – is Nu rond. Al het werk door iedere ziel op zich genomen, wordt afgerond in deze tijd. Zowel Universeel als hier op Gaia; belichaamd of niet. Sara’s en mijn I Am Essence and Presence maken op dit moment ook de cirkel rond hier op Gaia. Op deze plek – Yendegaia ( native language for Deep Bay ) – namen we hier op Gaia voor het eerst vorm aan vanuit onze onbelichaamde staat van Zijn. Yendegaia is zo mijn geboorteplek. Hier op dit moment in het Nu maken we ook de (kleinere) Aardse cirkel rond. Dit was bestemd voor ons om te doen. De gang naar het uiterste zuiden van Zuid Amerika was het eerste deel van onze Calyxes World Ascension Journey. Yendegaia en de hele reis daar naartoe was een reis naar en door het smalste deel van de kelk. Wat we in de ayahuasca-ceremonie in maart op bewustzijnsniveau hebben ervaren – o.a. De Grand Completion –  hebben we nu in het leven gedaan. Ja-zeggen, ja-zeggen, ja-zeggen (telkens weer) tegen alles wat je intuïtief voelt te moeten doen. In Yendegaia zijn we door het keerpunt en smalste deel van de kelk gegaan. Dit door tijdens onze reis de ervaren angsten en onzekerheden vol in blijdschap aan te kijken, te nemen en er door heen te bewegen. De hele reis naar het zuiden heeft ons getriggerd op alle aspecten van het mannelijk en vrouwelijk ego en daarmee de illusie waarin we overleven. Al deze aspecten die we in ons meedragen kunnen niet door het oog van de naald. Ergens heb ik een keer gelezen dat ‘het gemakkelijker is om een kameel door het oog van de naald te krijgen dan een man met zijn ego’. We hebben onszelf te strippen van dit alles. Wil je meer lezen over het bewegen door de kelk lees dan Sara’s boek De Weg Door De Kelken, Teachings.

De natuur hier in Patagonia en zeker die op Vuureiland doet je ervaren dat je alleen, naakt, kwetsbaar en nietig bent ten opzichte van de natuurkrachten. Dit meest zuidelijke gebied in Chili (min of meer vaste land) is uitgestrekt, ruig, onbegaanbaar buiten de aangelegde wegen en winderig koud. De wind is wel de grootste uitdaging hier. Elke dag waait het hard tot zeer hard waardoor de energie uit je lijf wordt weg getrokken. Naar het Nationaal Park Yendegaia wordt een weg aangelegd. Je komt er door de allerlaatste gravelweg vanaf Pampa Guanaco (Y85) op Vuureiland in het zuidelijkste deel van Chili te nemen. Nu we door het smalste deel van de kelk heen zijn ligt alles wijd voor ons open. We zijn in en buiten onszelf in de leegte gekomen en weten niet. Maandag, 26 december, voelde ik dat de inkomende energieën sterk op me inwerken; er is weer een golf van sterkere en nieuwe energie door ons heen aan het gaan. Licht dat ons meer en meer zuivert en de Licht en Liefde die we zijn in ons activeert. Er ontstaat zo steeds meer leegte in ons die ruimte biedt om onze Licht en Liefde Zelf te ervaren. Vanuit onze innerlijke beschouwer zien we meer en meer de waarheid van ons leven.

In Yendegaia kregen we ook onze eerste lekke band op de 22e december. Een langzaam leeg lopende band waarmee we nog naar een geniepost van het leger (explosieven unit die helpt met de bouw van de weg) konden rijden om hulp te vragen (die we niet kregen). We waren van te voren gewaarschuwd voor de scherpe leisteen ondergrond van de gravelroads. Ondanks onze net nieuwe all terrain banden toch een lekke band. Na de verwisseling zijn we zo’n 120 km omhoog gereden om de grens met Argentinië over te gaan (Paso Bellavista) om na een km of 30 ook de reserveband te zien klappen. Blijkbaar heeft de reserveband te lang onder de auto gezeten. De buitenwang (zijkant) van de band was instabiel geworden en heeft de krachten van het rijden op hobbelige wegen niet meer kunnen dragen. We konden nu niet meer verder, want geen reserveband meer! Ergens midden in het Argentijnse deel van Vuureiland op 60 km van Rio Grande waren we aangewezen op de hulp van anderen. We voelden geen paniek. Eten genoeg in de voorraadkast en we konden een tent in de berm zetten. Het waaide wel hard en het regende af en toe stevig. Het was rond vijf uur in de middag. Er verscheen hulp in de vorm van Lucy en Jorge, mensen van onze leeftijd. Met hen mee in de auto de band laten plakken in Rio Grande om daarna weer terug te gaan de band te verwisselen en onze auto mee te nemen(180 km in totaal heen en weer rijden). Het was spannend om onze auto, ons huis met vrijwel al onze spullen, daar zo midden op de pampa achter te laten. Zou alles er nog zijn als we weer terug kwamen? Alles bleek er nog te zijn. Na de verwisseling van de band werden we uitgenodigd om met hen mee te gaan naar hun huis in RIO Grande om bij hen te eten en te overnachten. We waren zo blij en ontroerd door hun hulp. Een warm bad, zeg maar. De volgende dag hebben een nieuwe reserveband gekocht en zijn we doorgereden naar Ushuaia. We voelden dat we dat hadden te doen. Weer terug naar naar het diepste punt in Zuid Amerika. Het werk bleek nog niet klaar te zijn. In het Nationaal Park Terra del Fuego bij Ushuaia zijn we twee dagen en nachten gebleven. Dit park grenst aan dat van Yendegaia. Het was er nat, erg koud en winderig. We hebben daar de koudste nacht tot nu toe doorgebracht. ‘s Nachts hebben we daar ons werk gedaan. Yendegaia is een bijzondere spirituele plek. In dit gebied bevind je je zeg maar in het stuitgebied van de wervelkolom van Gaia wat de Andes is. Het leven dat op Gaia geboren wordt, krijgt vorm door de Gateway van Yendegaia. Dit gebied bleek energetisch niet vrij te zijn waardoor ieder van ons ‘gesluierd op Gaia binnen komt’. In ons en door ons heen hebben we hier mee bevrijdend werk mogen doen. Nu was het werk wel gedaan door ons. We voelen een sterke drang om langs de Andes wervelkolom naar het noorden te gaan. Wij zijn het Vuur van het Leven dat langs de wervelkolom (Andes) als de kundalini energie omhoog gaat.

De afgelopen maanden hebben we veel meegemaakt. De reis blijft intens. We zijn gezond en raken veel kilo’s kwijt. Onze kleding zwabbert om het lijf. De inkomende energieën versterken steeds en genereren in onze oren een sterke ruis (soms in verschillende toonhoogte). Ikzelf voel steeds veel druk op mijn plexus.

Het was hier gisteren 26/12 bij aankomst in Punta Arenas mooi zonnig weer met een harde stormachtige wind (windkracht 8 ). De wind giert zo hard over het plaatstalen dak van het hostel dat je denkt ‘als dat maar goed gaat’. We zijn maar in een hostel gegaan, want we kunnen onze daktent niet opzetten met deze wind. De woongebieden in het zuiden liggen vrijwel onbeschut voor alle weersomstandigheden. Meteen maar de hele kledinggarderobe in de wasmachine gedaan. Ook vandaag de 27e blijven we in Punta Arenas. We gaan morgen naar het noorden en nemen de zon in ons mee. Eerst nog langs de touristische trekpleister Torres del Paine National Parc om daarna door de Argentijnse pampa terug te gaan naar Chileens Patagonië voor een gletscherbezoek. The next stop is Bolivia and Peru waar meer werk op ons ligt te wachten.

By | 2017-04-19T14:59:16+00:00 December 28th, 2016|Calyxes World Ascension Journey|0 Comments

Leave A Comment